امروز را هم که بشمارم دقیقا ۱۸۶ روز از ورود من به لیسبون و آشنایی با دنیای بزرگ می گذرد. جای تاسف دارد که جوانان ایرانی فرصت خوبی برای خروج از کشور و آشنایی با دنیای مدرن ندارند. امروز یک شنبه است و من باید کار کنم برای امتحانی که فردا دارم. در دفتر کارم در آی اس تی نشسته‌ام و آرام مشغول خواندن هستم.

در این ۱۸۶ روز چیزهای زیادی یاد گرفته‌ام و خیلی تغییر کرده ام. احساس می‌کنم بزرگتر، آرامتر و منطقی‌تر شده‌ام. تجربه‌ی زندگی در پرتقال بدون شک یکی از بزرگترین شانس‌هایی بوده که در زندگی داشته‌ام. زندگی در کشوری که هیچ اطلاعی از زبانش نداشته باشی خیلی جذاب و پر ماجراست. هر لحظه یک اتفاق جدید است…

لیسبون زیباست! شهر روی هفت بلندی بنا شده و میان این بلندی‌ها دره‌هایی کوچک از بلندی‌ها می شود ایستاد و دره‌ها را دید و در دره‌ها می‌شود ایستاد و بلند‌ی‌ها را تجربه کرد. لیسبون آرام است!‌ هیچ جای شهر آنقدر خطرناک نیست که نشود نیمه شبها درش قدم زد. شهری است زنده و آرام… دوستش دارم!