باز هم مثل همیشه تنور خلیج فارس بازی داغ است و باز هم مثل همیشه ایرانیان «غیور» مشغول دفاع از آخرین سنگرهای هویتشان هستند. گرفتن نام «خلیج فارس» از این ایرانی ها مثل گرفتن آخرین سنگر نبرد از سرباز دم مرگی است که سالهاست فقط کنسرو خورده.

یکی از همین ها در بخش پیام ها چنین نوشته بود:

این خلیج همیشه به اسم فارس بوده، هست و خواهد بود و هیچ شخص با گروه و تشکلی نمیتونه عوض کنه حالا اگه می خواهین بجنگین بسم ا…

به ایشان می گویم: آی آقا! می فهمید جوان های ایرانی که حشیش و تریاک و کراک می کشند خیلی مهمتر است تا اینکه بخواهید خونتان را از برای خلیجی به جوش بیاورید که خوب می دانم تا حالا یک بار هم سر سفره مردمانش ننشسته اید؟؟ اصلاً تا حالا روی شن های جزیره های خلیج قدم زده اید؟ اصلاً می دانید مردم آنجا چقدر فقیر هستند؟ آیا می دانید پای برهنه دویدن در جنگل های حرا با گونی میگوی قاچاق برای سیر کردن شکم زن و بچه ها یعنی چه؟ مطمئنم نمی دانید! راستی با چه کسی می خواهید بجنگید و با کدام تفنگ؟ آی آقا! تا به حال فکر کرده اید وقتی که هنوز هیچ فارسی در فلات ایران نبود اسم این خلیج چه بود؟