مرداني اخم ناك با سيگاري در دست و لباس هاي به رنگ كدر.
زناني نيمه پوشيده كه استادانه از حدود مجاز تمام استفاده را مي برند.
- خواه ساق پا، يا قوسي از تن-

اينجا تهران است. هزار و سيصد و هشتاد و شش.

رانندگاني كه لذت را در انحرافي حقير از مسير مجاز مي يابند
و سوار مي كنند زناني نيمه عفيف كه از حدود مجاز نهايت استفاده را مي برند.

اينجا تهران است. هزار و سيصد و هشتاد و شش.

مردماني كه شب ها توي آسمان دور ستاره نمي بينند
و
روز قله هاي برف گير كوههاي نزديك

“…ما كه دلهايمان زمستان است.
ما كه خورشيدمان نمي خندند.
ما كه باغ و بهارمان پژمرد…”

خانه خيابان سين دخت. خوابيده ام روي تخت. مادر هم توي حال خوابيده كه يعني سر جايش نيست. رزومه ام را گذاشته ام توي حمام كه بشورمش! ناگهان صداي بلند و گوش خراش فرياد مردي از توي حمام به گوش مي رسد. ترسيده ام ولي بدنم با جهشي بزرگ به سمت حمام مي رود. مادر از خواب پريده است. بهش مي گويم كه نترسد چون ماندوس اوپاراندي رزومه( كه خدا بداند چه هست… شبيه اين اصطلاحات اسپانيايي است) است كه سر و صدا مي كند. رزومه را آرام مي كنم. مادر را مي خوابانم و مي خوابم.

ساعت 3 صبح است و به خاطر كابوس بيدار شده ام. شما مي دانيد ماندوس اوپاراندي رزومه چرا ممكنه تو حمام داد و بيداد راه بندازه؟

اخيراً توجهم به اين نكته جلب شده كه نرم افزارهاي مجاني خيلي خوبي روي اينترنت وجود داره ولي ما ايراني ها به علت ارزان بودن نرم افزار حتي به خودمان زحمت جستجو به دنبال نرم افزارهاي بهتر رو نمي دهيم. البته اين روند در ميان گروه مهندسي كامپيوتر كمتر به چشم مي خوره ولي فرهنگ استفاده از نرم افزارهاي آزاد اصلاً در ايران جا نيافتاده. ليستي از نرم افزارهاي برتر آزاد رو در زير ميارم:

1. GIMP : معادل فوتوشاپ است. مجاني، سبكتر و بيشتر كارهاي طراحي را مي توان باهاش انجام داد. و مجاني!

2. Dia - GNOME Live: معادل است با Microsoft Visio . سبكتر، با قابليت بالا و مجاني!

3. Miro - free, open source internet tv and video player: لازم به توضيح نيست، و مجاني!

4. VLC media player: اين يكي نرم افزار محبوب من است. مي توانيد Windows media player را كاملا پاك كنيد!

5. xine - A Free Video Player - Home : اين رو هنوز امتحان نكردم ولي چيز جالبي به نظر مياد.

6. SpeQ Mathematics: بعضي كارهاي Matlab رو انجام مي ده ولي خيلي كوچيكه. فكر مي كنم از اين بهتر هم بايد پيدا بشه.

7. 7-Zip: از آنجا كه winrar مجاني نيست و اين هست! خيلي هم خوب كار مي كنه

8. Nvu: يك نرم افزار ساده براي طراحي صفحه وب. به جاي Microsoft Frontpage

9. PhraseExpress: گاهي وقت ها ناچاريد يك كلمه رو مدام تايپ كنيد و اين به شدت اعصاب خورد كن ميشه. اسم نرم افزار گوياست.

كماكان فرصت نوشتن ندارم و به لينك دادن (‌گذاشتن، قرار دادن،… )‌ كفايت مي كنم.

{در حاشيه:‌ فرهنگستان لغت فارسي به جاي اختراع كلمه بايد به اصلاح ساختار و ايجاد افعال جديد بپردازد. با تغيير تكنولوژي زبان فارسي ضعيف و ضعيف‌تر مي شود.}

و اما خوانده هاي امروز:

1. Directory of open access journals

دايركتوري ژورنال هاي اوپن سورس (به فارسي:‌ مدخل مجلات علمي-پژوهشي منبع آزاد!)‌. در ادامه جنبش اوپن-سورس ژورنال هاي علمي نيز با اين مساله هماهنگ شدند.

اين ژورنال ها در دسترس عموم و مجاني بر روي شبكه اينترنت قرار دارند. هيئت داوري داوطلبانه مسئوليت هاي ژورنال را انجام مي دهند و مخارج نيز از اهدائات (Donation)‌ تامين مي شود.

چند سئوال جالب در مورد اين شكل از كار به ذهن مي رسد. اول،‌ انگيزه ايشان از اينكار چيست؟ دوم،‌ هدف غايي از اين كار چيست؟ اگر قبول كنيم هدف هر انساني دنبال كردن منافع شخصي خودش است جواب هاي جالبي براي اين سئوالات به دست خواهد آمد.

2. بانک اطلاعات رستورانهای ایران

البته خيلي خوب بود كه يك سيستم نظر سنجي هم در سايت وجود داشت تا كاربران بهترين غذاي منوي هر رستوران را مشخص كنند يا به رستوران ها ستاره بدهند. به نظرم business Modelشان بر اساس حق اشتراك از رستوران ها باشد. در اين صورت، منطقاً، نمي توانند سيستم نظر سنجي برقرار كنند. چرا كه، مثلا، در صورتي كه يك رستوران رتبه خوبي كسب نكند -به نظر من- تمايلي به تمديد اشتراك نخواهد داشت. حتي ممكن است رستوران ها اقدام به تخريب موقعيت ديگران كنند.

3. WikiPediaVision

سايتي كه آخرين تغييرات ويكي پيديا را روي يك نقشه گوگل به شما نشان مي دهد.

4. McLibel case

مدخل ويكي پيديا در مورد پرونده شكايت معروف مك ليبل از كمپاني مك دونالدز. اين پرونده طولاني ترين دادرسي نظام قضايي انگلستان است كه 9 سال به طول انجاميد كه اگر اينجا بود حداقل 90 سال به درازا مي انجاميد.

مثل هر سال،‌ انجمن فارغ التحصيلان شريف فرم هاي مربوط به انتشار سالنامه را ايميل كرده. در فرم هاي امسال كلمه كارآفريني جالب به چشم مي خورد.

{در حاشيه و كمي هم بي ربط: نكته جالب آن كه، كلمه كارآفريني، كلمه نامناسبي براي مفهوم Entrepreneurship است و اين كلمه نادرست هم در جاي درستي در زبان فارسي استفاده نمي شود. من در هيچ فرمي نديده ام كارآفرينان را خطاب قرار دهند. كسي كه صاحب كسب و كاري است ولي كارآفرين نيست چه؟ مرز بين اين مفاهيم درست مشخص نيست ولي مدير - كارآفرين و مالك كسب مفاهيم هم معني نيستند. متاسفانه، كارآفريني  با سياست هاي “زود بازده” دولت نهم گره خورده است.

بر خلاف رياضيات،‌ مسائل اجتماعي بزرگ راه حل هاي كوتاه ندارند.}

این تابستان همه هم دانشگاهی ها به سرعت عجیبی سوار هواپیما می شوند و از ایران می روند به آمریکا. خیابان های تهران اعصابم را خرد می کند و فکر می کنم چه ساده می شود مردمی را با هویتشان بیگانه کرد. از دست خودم ناراحتم که چرا هنوز ایرانم و به خصوص از این جمله که اخیراً زیاد می شنوم : “ما فکر می کردیم تو اول از همه بری.”

مانده ام سر دوراهی. اینجا کسانی هستند که دوستشان دارم و خاکی هست که دوستش دارم و از طرف دیگر هیچ جای زندگی کردن نیست. امکان پیشرفت نیست.  آدمهای توی خیابان اخم کرده اند. همه اش هم تقصیر یک عده کوچک بیشتر نیست. شهر در دست بچه هاست.

دیشب با یکی از دوستانم حرف می زدم که می خواهد برود مالزی. بچه های شریف می روند آمریکا و دانشگاه آزادی ها هم هند و مالزی و غیره. می خواست برود مالزی و انقدر از این کشور تعریف می کرد که انگار خود بهشت باشد. خوب. قبول دارم. ایران شهرهای قشنگی ندارد. ایران هیچ چیز خوبی ندارد ولی اینجا خاک من است. من احساس محبت نسبت به این خاک دارم. ریشه های من در این خاک مانده و تاریخم اینجاست. آرزویی دارم که یک روز اینجا سبز شود.

با امین خادمی یکی از بچه های شریف نشستیم و حساب کردیم دیدیم سال 80 یک نفر از دانشکده ما در شریف -صنایع- رفته و امسال 30 نفر اقدام کرده اند. این یعنی رشد 30 برابری. نظر شما چیست؟ از این بهتر نمی شد جایی را به گند کشید. می شد؟

ضمناً بگویم که من اصلاً آدم ناسیونالیستی نیستم. به نظر من خاک ایران و خاک کره جنوبی هر دو تا خاک است. ولی این احساس مادری که به این خاک می کنم نمی دانم از کجا می آید. ریشه هایم اینجاست.

نوشتن احتیاج به آرامش دارد… قلم که خشک می شود دیگر به این راحتی ها نمی نویسد. نوشتن ولی در وجود من تنیده است. دوستش دارم. این تنها چیزی است که واقعاً دوستش دارم. نوشتن و حرف زدن.