امروز را هم که بشمارم دقیقا ۱۸۶ روز از ورود من به لیسبون و آشنایی با دنیای بزرگ می گذرد. جای تاسف دارد که جوانان ایرانی فرصت خوبی برای خروج از کشور و آشنایی با دنیای مدرن ندارند. امروز یک شنبه است و من باید کار کنم برای امتحانی که فردا دارم. در دفتر کارم در آی اس تی نشسته‌ام و آرام مشغول خواندن هستم.

در این ۱۸۶ روز چیزهای زیادی یاد گرفته‌ام و خیلی تغییر کرده ام. احساس می‌کنم بزرگتر، آرامتر و منطقی‌تر شده‌ام. تجربه‌ی زندگی در پرتقال بدون شک یکی از بزرگترین شانس‌هایی بوده که در زندگی داشته‌ام. زندگی در کشوری که هیچ اطلاعی از زبانش نداشته باشی خیلی جذاب و پر ماجراست. هر لحظه یک اتفاق جدید است…

لیسبون زیباست! شهر روی هفت بلندی بنا شده و میان این بلندی‌ها دره‌هایی کوچک از بلندی‌ها می شود ایستاد و دره‌ها را دید و در دره‌ها می‌شود ایستاد و بلند‌ی‌ها را تجربه کرد. لیسبون آرام است!‌ هیچ جای شهر آنقدر خطرناک نیست که نشود نیمه شبها درش قدم زد. شهری است زنده و آرام… دوستش دارم!

آخرین اخبار اینکه:

1. من در حال حاضر در لیسبون در کشور پرتغال زندگی می کنم
2. در دانشگاه کارنگی ملون آمریکا و دو دانشگاه پرتغالی مشغول گذراندن یک دوره دکتری در سیاستگذاری و مدیریت عمومی هستم
3. چند وقت پیش یک نام دامنه به اسم خودم ثبت کردم و از یک شرکت آمریکایی یک بسته هاستیگ خریدم که چند روز پیش به علت ایرانی بودنم سرویسم رو قطع کردند و سایتم رو بستند. می توانید جزئیات ماجرا رو در این صفحه بخوانید (به انگلیسی البته). به شدت از این ماجرا و از اینکه ایرانی ها هیچ خانه ای ندارند ناراحتم.

سعی می کنم بیشتر بنویسم!

مقاله: روحانیون ایران به رئیس جمهور می‌گویند که در مسائل دینی دخالت و اظهار نظر نکند. نازیلا فتحی، 20 می 2008، نیویورک تایمز

اینها فوق العاده بودند:

• اقتصاد نوین گرسنگی، آنتونی فایولا
• موریتانی جایی که هر وعده غذا یک جان قیمت دارد
• نقشه جهانی واردات و صادرات برنج

علی در مشاهدات پراکنده‌اش به این مقاله برخورد:

“چرا مردم دنیا پول برای غذا ندارند و چرا افزایش قیمت‌ مواد غذایی ادامه خواهد داشت”،‌ جکسون دایکمان،‌ تایم،‌ 19 می 2008.

علی این مقاله را اینطور خلاصه می‌کند:

1. کاهش تولید مواد غذایی باعث شده بعضی کشورها برای حفظ منافع مردمشان اجازه صادرات ندهند.

2. افزایش قیمت نفت و سوخت هزینه تمام شده مواد غذایی را بالا برده

3. مقدار زیادی از غلات کشت شده برای تولید بیو-سوخت مصرف می‌شود. که اولاً باعث شده عرضه‌ی غلات کم شود و دوماً باعث شده غذای دام که عمدتاً غلات است کم عرضه شود.

1 + 2 + 3 => رکورد جهانی در قیمت مواد غذایی

پشت جلد کتاب چنین نوشته شده:

«هنگامى‌که سخن از معنويت و باورهاى اساسى به ميان مى آيد، گوسفندان را بيش از هر جاندار ديگرى دست کم مى گيريم. کتابى که در دست داريد استعدادهاى درخشان اين جانوران نجيب را محترم شمرده و به رسميت مى شناسد و به گوسفندان دانش پژوه در سراسر جهان امکان مى دهد که استعدادهاى خود را بپرورانند و سالک طريقت روشنگرى باشند.»

کتاب مجموعه‌ای از جملات حکیمانه است که ظاهراً متعلق به گواتما بودا هستند و در کنار هر جمله یک طرح مرتبط از گوسفندان.

در نگاه اول به نظر می‌رسد ترجمه خوبی از کتاب ارائه شده است–هر چند کل کتاب 50 جمله بیشتر نیست– ولی وقتی ترجمه را با متن اصلی مقایسه کنید می‌بینید که این طور نیست. ترجمه اصلاً دقیق نیست و در بعضی موارد جملات کاملاً عوض شده اند. با این همه از جذابیت ایده‌ی کتاب چیزی کم نشده است.

موارد مصرف کتاب به خصوص برای وقتی است که می‌خواهید مودبانه به شخصیت کسی توهین کنید.

صفحه کتاب در آمازون – متن کتاب در آمازون – متن کامل کتاب در این سایت

از همین نویسنده: فنگ‌شویی برای گربه‌ها، فنگ شویی برای سگ‌ها

بیشتر مشغول نوشتن پایان نامه هستم و سرم به چندتا مقاله‌ای گرم شده که قبل از رفتن می‌خوام آماده چاپ بشن. امانتی‌ها رو پس می‌دم و کارهای ناتموم رو تموم می‌کنم…

مشاهدات پراکنده این چند وقت عبارتند از:

1. این هفته بعد از تمام شدن این کتاب مشغول خواندن River Out of Eden (به فارسی رودخانه‌ای به بیرون از بهشت) نوشته Richard Dawkins (به فارسی داکینز) هستم. کتاب مثل باقی نوشته‌های داکینز فوق العاده است و توضیحاتی آسان فهم بر تئوری تکامل داروین ارائه می‌کند. [در سایت gigapedia.com ثبت‌نام کنید تا تمامش را دانلود کنید. یکی از بهترین مراجع دانلود کتاب الکترونیکی غیرقانونی. مخصوص فرهنگ دوستانی که در برهوت فرهنگ زندگی می‌کنند.]

2. مشاهده می‌شود که ایرانی‌ها بیشتر توی توییتر،فرندفید،وبلاگ و کلّا اینترنت وقت تلف می کنند تا کار مفید. توییتر کاربردهای جالب زیادی داره. مثلاً صفحه مریخ‌نشین عقاب. مریخ نشین یک ماه پیش روی قطب شمال مریخ فرود آمده و این صفحه لحظه به لحظه وضعیتش رو به دنیا گزارش میده. تازه می‌تونید در مورد پروژه سئوال بپرسید و جواب بگیرید؟ با حال نیست؟ [ضمناً صفحه توییتر من هم اینجاست اگر خواستید می‌تونید مرا دنبال کنید.]

3. سایت Palabea.net یک شبکه اجتماعی برای آموزش و آموختن زبان. به یک زبان تسلط دارید و می‌خواهید یک زبان یاد بگیرید. یک ابزار گفتگوی خوب هم وجود داره که امکان گفتگوی تصویری رو در اختیار می‌گذاره.

4. در هفته‌ای که گذشت از اصلاح‌طلب‌ها بیشتر متنفر شدم. دوستان از دکتر عارف نقل کرده‌اند که ایشون در مورد انجمن اسلامی شریف چنین گفته اند: «…اصلاً عکس شاملو نباید توی جایی به نام انجمن اسلامی به دیوار باشه». (توضیح آنکه در اتاق انجمن اسلامی دانشگاه شریف تصویر احمد شاملو  به دیوار آویخته شده و توضیح آنکه آقای عارف احتمالاً کاندیدای اصلاح‌طلب باشد.) راستی شما به همچین آدمی رای می‌دهید؟ اصلاح طلب‌ها باعث می‌شن گاهی (فقط برای یک لحظه) از احمدی‌نژاد خوشم بیاد.

بعد از تحریر: توضیح آنکه انجمن اسلامی دانشگاه شریف چندان انجمن محترمی نیست. به استثنای عده کمی، بیشترشان صبح که دانشگاه می‌آیند دهانشان بوی الکل می‌دهد. آدم‌های نفهم و گنده و نتراشیده به خصوص در سال‌های اخیر آنجا زیاد شده‌اند. آدم‌هایی که یک سیگار گوشه لبشان است و امروز عاشق این دختر هستند و فردا عاشق آن یکی. اگر آقای عارف می‌خواست می‌توانست به این بهانه‌ها مشروعیت انجمن اسلامی را زیر سئوال ببرد ولی ایشان باید بدانند زبان فارسی به شاملو وامدار است. کنار گذاشتن شاملو یعنی خیانت به زبان فارسی و آن یعنی خیانت به یکی از اصلی‌ترین داشته‌های مردم ایران

5. در دو هفته‌ای که گذشت اولین فمینیستی رو دیدم که ازش خیلی خوشم اومد. جالب آنکه این فمینیست عزیز زن هم نبود. خیلی خوبه که بعضی‌ها فرق بین نق زدن و مبارزه مدنی رو متوجه بشه. (توضیح آنکه علی‌ معمولاً از فمینیست‌ها خوشش نمیاد چون معمولاً ضد مرد بودن رو با تلاش برای به دست آوردن حقوق مدنی اشتباه می‌گیرند.)

6. در پایان اینکه نرم افزار Qnext احتمال داره باعث بشه Gaim‌ رو کنار بگذارم.

واشنگتن پست: بوش در مراسم 60 سالگی اسرائیل، ایران را با آلمان نازی مقایسه کرد.

این هم از چک سفید آمریکا در حمایت از هرگونه حمله نظامی اسرائیل به ایران! متاسفم که آدمی مثل بوش رئیس جمهور آمریکاست.

من از حدود یک سال پیش به مدیریت زمان و این‌که چه طور می‌شود حجم افزاینده کار -که همیشه دست به گردن آدم است و هیچ‌وقت هم کم نمی‌شود- را بدون آنکه فیوزهای کله آدم بسوزد مدیریت کرد علاقه‌مند شدم و از آن زمان تقریباً هر مطلب، مقاله یا کتابی را که در این موضوع نوشته شده است را اگر کامل نخوانده‌ام لااقل ورقی زده ام. حدود یک سال پیش هم موضوع جدیدی به عنوان “اقتصاد توجه” کشف کردم که حوزه‌ای بین رشته‌ای بود و در شاخه‌های علوم رفتاری‌اش به مدیریت زمان ارتباط پیدا می‌کرد.

خیلی وقت بود که فکر می کردم یک وبلاگ در مورد مدیریت زمان ( و بهتر بگویم مدیریت توجه) راه‌اندازی کنم ولی وقتی به وقت و برنامه‌هایی که داشتم نگاه می کردم می‌دیدم به هیچ ترتیب به تمام این کارها نمی رسم. برای همین تصمیم گرفتم تا اطلاع ثانوی بیشتر مطالب وبلاگ را به مدیریت توجه، زمان و برنامه ریزی شخصی اختصاص دهم. وبلاگ‌های زیادی در فضای وبلاگ‌شهر انگلیسی زبان به این موضوعات می‌پردازند ولی در میان وبلاگ‌های فارسی زبان خبری از چنین وبلاگ‌هایی نیست. ضمناً حالا که تعداد خوانندگان این وبلاگ به میزان قابل توجه‌تری رسیده است‌ (حدود 100 بیننده در روز) به این ترتیب می‌توانم مطالب ارزشمندتری در اختیارشان بگذارم.

البته در آینده هم مطالب شخصی لابلای مطالب اصلی وبلاگ خواهد بود ولی مدیریت زمان و توجه به عنوان یک تم اصلی در وبلاگ ادامه خواهد یافت. شاید بعداً از مجموع مطالب خوب یک دفترچه‌ای چیزی هم تهیه کردم.

آیا دوست دارید مطالب تازه و جدیدی بخوانید که به شما کمک کنند بهتر زندگی کنید؟