باز هم مثل همیشه تنور خلیج فارس بازی داغ است و باز هم مثل همیشه ایرانیان «غیور» مشغول دفاع از آخرین سنگرهای هویتشان هستند. گرفتن نام «خلیج فارس» از این ایرانی ها مثل گرفتن آخرین سنگر نبرد از سرباز دم مرگی است که سالهاست فقط کنسرو خورده.

یکی از همین ها در بخش پیام ها چنین نوشته بود:

این خلیج همیشه به اسم فارس بوده، هست و خواهد بود و هیچ شخص با گروه و تشکلی نمیتونه عوض کنه حالا اگه می خواهین بجنگین بسم ا…

به ایشان می گویم: آی آقا! می فهمید جوان های ایرانی که حشیش و تریاک و کراک می کشند خیلی مهمتر است تا اینکه بخواهید خونتان را از برای خلیجی به جوش بیاورید که خوب می دانم تا حالا یک بار هم سر سفره مردمانش ننشسته اید؟؟ اصلاً تا حالا روی شن های جزیره های خلیج قدم زده اید؟ اصلاً می دانید مردم آنجا چقدر فقیر هستند؟ آیا می دانید پای برهنه دویدن در جنگل های حرا با گونی میگوی قاچاق برای سیر کردن شکم زن و بچه ها یعنی چه؟ مطمئنم نمی دانید! راستی با چه کسی می خواهید بجنگید و با کدام تفنگ؟ آی آقا! تا به حال فکر کرده اید وقتی که هنوز هیچ فارسی در فلات ایران نبود اسم این خلیج چه بود؟

در خبرها آمده بود که:

ابوظبی 15 میلیارد دلار در توسعه زیرساخت ها و توسعه انرژی های نو سرمایه گذاری کرده است. این پول صرف ایجاد پروژه های انرژی های تجدید شونده و بازیافت خواهد شد. ابوظبی تصمیم دارد به عنوان یکی از پیش رو های انرژی سبز در جهان مطرح شود. (لینک به رویترز)

بر اساس این پروژه که «مصدر» نام دارد، ابوظبی تا پایان سال 2008 ساختمان شهری بدون ضایعات (اعم از کربن یا سایر آلاینده ها) که گنجایش 15000 نفر را داشته باشد را به پایان خواهد رساند…

به نظر من این خبر بسیار مهمی است.

با افزایش هزینه تحقیقات در زمینه انرژی های نو کم کم قیمت انرژی به صفر میل خواهد کرد. کشور هایی مثل ایران با تزریق پول نفت اقتصادشون رو سرپا نگه می دارند ولی با کاهش قیمت انرژی (که به نظر من در پنج سال آینده اتفاق خواهد افتاد) این کشورها از نظر اقتصادی به شدت سقوط خواهند کرد. امارات بسیار زیرکانه در حال پیشگیری از این اتفاق و تبدیل شدن به یک منطقه تجاری بین المللی است ولی کشورهایی مثل ایران یا عربستان هیچ کاری نمی کنند و بعد از بی ارزش شدن نفت دوران سختی خواهند داشت.

وضعیت ایران در این میان بسیار تاریک است. ایران کشوری است که از نظر سیاسی وجهه خوبی در جهان نداره و به همین دلیل از طرف سایر کشورها حمایت نخواهد شد. روزی خواهد رسید که دولت توانایی حفظ و ثابت نگه داشتن قیمت ها رو نخواهد داشت (حتی حالا هم توانایی این کار رو نداره). امیدوارم آن روز در ایران نباشم.